De 144

Opgericht 1 maart 1961 door Charles Pahud de Mortanges.
Ereleden: Albert Milhado † (1981), Sjabbe Bouman † (1986), Dick Loggere (1986), Wim van Zijll (1987), Jan Nieuwenhuyzen Kruseman † (1991), Fanny Blankers-Koen † (2000), Hans Muller (2002), Chris Mijnarends (2003), Marie Smit-Vierdag † (2005), Ruud Onstein (2005) Klaas Nuninga (2006)

Nieuwsbrief 2010.02, april, mei, juni
Vanuit het bestuur: Jan Jiskoot
Vaste correspondent: Ruud Onstein

Agenda

Van de voorzitter.

De voorzitter is volledig gevat door de WK koorts.

Ayo Technology

De Belgische singer-songwriter Milow, had een mega hit met Ayo Technology, naar het origineel van Justin Timberlake. De zanger zingt letterlijk : “I’m tired of using technology…”
(figuurlijk bedoelde Justin Timberlake iets anders met deze zin, maar dat laten we even voor wat het is..)
Ik denk dat Sepp Blatter dat ook gedacht moet hebben in Zuid –Afrika, toen hij zijn standpunt bleef verdedigen over het niet toelaten van technologische hulpmiddelen bij voetbalwedstrijden. Het leek wel of hij er moe van werd, we gaan geen technische hulpmiddelen gebruiken, basta. Er hangt een zweem van corruptie om de machtigste baas van de FIFA, toch lijkt hij zich daar niks van aan te trekken. Ook in dit standpunt blijft hij zijn eigen koers varen. Het lijkt wel of hij ruimte wil blijven houden, om resultaten van cruciale wedstrijden te kunnen beïnvloeden. De potten tussen ARG-MEX en DUI-ENG, gaven criticasters voldoende munitie.
Gelukkig laaide de discussie in alle hevigheid op en lijkt er nu een ware lobby gestart om de heer Blatter te overtuigen van het nut van technologische ondersteuning voor de arbitrage.
De prominenten uit de voetbalscene, verenigen zich en gaat ten strijde.

Dat de mening van de heer Blatter bij draait als een blad aan de boom, is niet zo verwonderlijk, na druk vanuit de internationale media, heeft hij zijn mening ietwat bijgesteld en staat nu open voor discussie. Hopelijk komt er snel een einde aan al die missers qua buitenspel posities en andere discutabele situaties, die het voetbal minder leuk maken.
Halsreikend keek ik uit naar de Engelse wederopstanding, toen Lampard (ENG) de 2-2 binnen schoot. Helaas werd ik door de stromannen van Blatter, snel beroofd van een illusie, terwijl ik toch 10 keer gezien heb dat die bal minstens 20 cm over de lijn was!

Goed de WK koorts zal me nog dagen bezig houden. Ons Oranje treft de Goddelijke Kanaries, de troetelnaam voor de Zuid-Amerikaanse baltovenaars. Gelukkig heeft Brazilië net als Oranje, nog niet geweldig flitsend gespeeld. Er waren wel prachtige momenten (steekpass Kaka op Louis Fabiano tegen Chili bijv..), maar de machine heeft nog lang niet op volle toeren gedraaid. Ik kan niet wachten tot einde van deze week, wanneer beide ploegen elkaar gaan bestrijden. Soms vind ik het heerlijk om mijzelf even helemaal te verliezen in het Oranje gevoel en de voetbalsport. Even alle sores een beetje naar de achtergrond. Het heeft geen nut om vanaf deze plaats een voorspelling te doen, want ik vul steevast Oranje als kampioen in.
Al begin ik zachtjes te geloven in de aanpak van Bert van Marwijk. Het al toch niet…?

Hopelijk besluit Blatter voor het einde van de week om de arbitrage te gaan ondersteunen met techniek, in die o zo cruciale kwartfinale tegen Brazilië. Dat kunnen de mannen van Van Marwijk eindeloos luisteren naar de hit van Milow op weg naar de Wereld Cup. We schaven gewoon iets aan het refrein, “Never tired of using technology…”

Tijdens het schrijven van eerste deel van de column, was Nederland aangeland in de kwartfinale.
Inmiddels zijn de wedstrijden tegen Brazilië, Uruguay en Spanje voorbij. Wat een geweldige periode is het WK geweest, ik kan me niet heugen dat een WK zoveel invloed op mijn dagelijks bestaan heeft gehad. Aanstichter is onder anderen medebestuurder Mario, die altijd heerlijk over voetbal kan vertellen. En natuurlijk door het met emotie doorregen commentaar van onze mede 144-er Jack van Gelder. Natuurlijk werd weer even terug gegrepen naar het moment van Dennis Bergkamp en de vreugde uitbarsting van Jack op de radio destijds in 1998. Heerlijk, ik was meteen goed in de stemming voor alle potten op weg naar de finale.
Jammer dat we de Spanjolen niet over de knie konden leggen, we hebben goed (en hard) weerstand gegeven. Als er een kans was om de cup te grijpen, dan was het dit jaar. Als ik eerlijk ben, dan hebben de Spanjaarden verdiend gewonnen, met of zonder gedoe over techniek. Natuurlijk waren er wederom punten voor discussie, we kregen geen corner toegekend, vlak voor de goal van Iniesta.
Maar de voorwaartse strek trap van Nigel "Jean Claude van Damme" de Jong, hoorde toch op een andere sportdiscipline thuis.
Dus je ziet dat Herr Blatter toch weer zijn zin heeft gekregen...

We wensen iedereen een mooie zomer toe en hopen iedereen in goede gezondheid te treffen bij de eerst volgende activiteit!

Ben Sonnemans

Van de secretaris

Dit is de tweede nieuwsbrief van 2010.
Het spijt me te moeten melden dat twee van onze trouwe leden, al uit de begintijd van ons genootschap, zijn overleden, oud 144 voorzitter Hans van Swol en oud journalist en oud directeur van de hockeybond Piet Duinker. In deze nieuwsbrief komen we daar uitgebreid op terug.
Tot onze spijt kon, door enkele communicatiestoornissen de activiteit op het racecircuit niet doorgaan. Zowel Wim Büchel als ondergetekende hopen in de toekomst wel een bijeenkomst op het circuit te mogen organiseren.

We missen nu ook de haringhapjes van Jaap Kroon. Ook daar smullen we vast van in gedachten.

Ons 144- lid Jack van Gelder is weer thuis na een lange reeks Zuid Afrikaanse uitzendingen.

Hij heeft nu definitief zijn “Compound” verlaten, zoals hij zelf zei.
We hebben trouw de uitzendingen gevolgd. Een paar voorbeelden van “Jackse” humor:

- Hij had over het algemeen goed orde, ‘Meester’ Jack. Soms zaten alle gasten braaf met de armen over elkaar. Maar ze moesten nog wel een uurtje nablijven van hem.
- Bij de schakeling tussen Jack en oud 144-lid Mart Smeets: “Mart toen had jij ook nog een grote bos haar.”
“By the way 72 renners gevallen tijdens de etappe. Ben jij ook gevallen Mart?”
- Wie is die man naast Mick Jagger (Clinton)
- Regi Blinker en Erben Wennemars als gasten. “Jij was toch veel sneller op de 1500 m Regi dan Erben?”
- Over de Duitse voetbalploeg: “das einzige Tor dat de Duitse ploeg vanavond heeft gemaakt was de Brandenburger Tor”
- Tegen Jan Peter Balkenende. “Wat doet u eigenlijk morgen en vooral de rest van het jaar?”
- Tijdens de huldiging van de voetbalploeg tegen Joep Schreuder, die op het marinecomplex rond liep. “Jij had toch ook S5, wat doe je daar dan?”

Ik kan die relativerende uitspraken altijd goed waarderen.

In memoriam Hans van Swol

Hans van Swol, een van de eerste leden van DE 144 is op 30 mei op 95 jarige leeftijd overleden. Hans was één van de eerste voorzitters van DE 144. Hij was vanaf 1 januari dit jaar ons oudste lid
Hij behoorde tot de groep legendarische, veelzijdige sporters in Nederland.
Naast tennis, zoals staat aangegeven in de ledenlijst, heeft hij op hoog niveau in een aantal andere sporten prestaties geleverd. In 1934 was hij lid van het Nederlandse rugbyteam en ooit was hij ook Amsterdams kampioen schoonspringen. Andere sporten waarin hij actief was waren voetbal, honkbal en roeien.
Zijn tenniscarrière is fenomenaal en zou nog groter en glorieuzer zijn geweest als hij geen onderbreking van zijn sportloopbaan had gekend door de tweede wereldoorlog.
Vijfvoudig Nederlands kampioen in het enkelspel (1938, 1940, 1941, 1948 en 1949).
Zeven Nederlandse dubbeltitels. Tot 1960 speelde hij op het Nederlandse kampioenschap om de dubbeltitel.
12 Jaar, van 1937 tot 1955 kwam hij in het enkelspel en/of dubbelspel uit in het Davis Cupteam voor Nederland, meestal met Ivo Rinkel als partner in het dubbelspel. Met hem en de rest van het team kwam Hans in 1948 en 1951 in de kwartfinales.
Tien keer nam Hans deel aan het Wimbledon toernooi. Vijf maal haalde hij daarin de vierde ronde. Vier maal nam hij deel aan het Roland Carros toernooi in Parijs, waarin hij eenmaal de derde ronde bereikte.
Na een lange en succesvolle actieve sportcarrière heeft Hans van Swol een aantal functies binnen de sportorganisaties bekleed. Naast het voorzitterschap van DE 144 was hij ook voorzitter van het selectiecomité van het Leo van der Karfonds. In die functie reikte hij in 1962 aan Evert Schneider en ondergetekende een reisticket uit voor een buitenlandse trainingsstage.

Velen kennen hem ook als radio- en televisie commentator bij tennis- en rugbywedstrijden.
Hans was getrouwd met de wereldbekende operazangeres Gré Brouwenstijn, het meest bekend door haar rol van Leonore in de opera Fidelio van Beethoven
Haar carrière heeft tot gevolg gehad dat het echtpaar een groot aantal jaren in het buitenland heeft gewoond.

Zelf zei Hans over de verhouding tussen muziek en tennis in een interview: “Ik ben een beledigende nul in muziek en mijn vrouw is een beledigende nul in tennis”
In 1999 overleed Gré.
Bij het Nederlandse publiek is Hans van Swol vooral bekend als de eerste televisiedokter.
Hij presenteerde de programma’s “Ziek zijn- beter worden”, “spreekuur” en “Sex in wording”, een seksueel voorlichtingsprogramma voor jongeren.
In menig medisch programma was hij een zeer geziene gast.
Op de jaarvergaderingen van DE 144 was Hans een zeer trouwe deelnemer. Hij werd altijd als ‘ onze oud-voorzitter’ speciaal verwelkomd Hij wilde ook altijd graag bij het aansluitende diner naast zijn ‘vriendin’ Marie Smit- Vierdag zitten.

Hans is verantwoordelijk voor het dragen van naambadges bij bijeenkomsten van de leden van DE 144. Omdat hij de namen van vooral de jongere leden moeilijk meer kon onthouden verzocht hij het secretariaat naambadges te verzorgen “met de naam en de sportdiscipline in grote letters”, zodat hij die zonder bril kon lezen.
Belangstelling voor het genootschap heeft hij tot het laatst toe getoond. Nog vorig jaar deed hij de suggestie in de nieuwsbrief een rubriek te maken, waarin de leden anekdotes uit hun sportcarrière konden plaatsen.
De laatste tijd woonde hij in Amsterdam en werd hij goed verzorgd door mevrouw Jos Blok.
Zijn gezondheid ging het laatste jaar hard achteruit en daardoor verbleef hij vanaf het begin van dit jaar in een verpleeghuis.
Hans is in besloten kring gecremeerd. We hebben mooie herinneringen aan hem.

Jan Jiskoot

In memoriam Piet Duinker

Wanneer je het leven van Piet Duinker -hij overleed op 26 juni jl. op 89-jarige leeftijd- wilt beschrijven kan dat niet anders dan een grote, langdurige en intensieve verwevenheid met de sport op een breed front vast te stellen.
Na de HBS volgde Piet de opleiding leraar Lichamelijke Opvoeding. In die capaciteit werkte hij in Velsen. Aansluitend was hij actief als sportredacteur bij het ANP en de Telegraaf.
Dat bracht hem in contact met talloze sporten en sportevenementen: o.m de Tour de France, Wimbledon, (vele) Olympische zomer- en winterspelen, Europese kampioenschappen zwemmen, hardrijden en kunstrijden op de schaats. In die periode trad hij ook meermalen op als radio- en TV-commentator bij internationale zwemwedstrijden.
Van 1966-1984 was Piet directeur van de hockeybond KNHB, hij was in die periode o.m. nauw betrokken bij de professionalisering van de (interne) organisatie van de hockeybond.
Maar tegelijk volgde hij het Nederlands XI tijdens internationale tournooien waar ook ter wereld.

Uit die tijd stamt ook de volgende anekdote.
Direct betrokken bij het WK hockey in 1973 in Amstelveen stuurde Piet vooraf een brief naar de deelnemende landen met het verzoek te laten weten welke en hoeveel afgevaardigde(n) van plan waren het WK te bezoeken, al dan niet vergezeld van hun partner: “with or without your wife”.
De secretaris van de Spaanse hockeybond antwoordde daarop aan Piet:
“In reaction to your letter I can inform you that our president will come to Amsterdam.
He would like to book a double room with your wife.
Also our secretary would like to book a double room with your wife.!!”

Ook bestuurlijk stond Piet zijn mannetje: o.m. als voorzitter van de Haagse zwemvereniging ZIAN (Zwemmen Is Altijd Nuttig), als lid van het DB van de zwembond KNZB, als secretaris van het organisatiecomité van de Europese zwemkampioenschappen in Utrecht (1966) en als voorzitter van het organisatiecomité van de WK turnen in Rotterdam (1987).
Zeker niet onvermeld mag blijven dat Piet van 1962-1998 lid was van het sportfonds Leo van der Kar.
Op latere leeftijd -Piet was inmiddels actief en enthousiast golfer- was hij ook nog enige tijd bestuurslid/interimmanager van de Amsterdamse Golf Club (AGC).
Voor zijn bijdrage aan de ontwikkeling van genoemde organisaties benoemden ZIAN, de KNZB en de AGC hem tot lid van verdienste. Daarnaast werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau.
De sport en sportorganisaties zullen Piet missen. Als mensenmens legde en onderhield hij op talloze fronten contacten, was altijd present waar dat zinvol en nuttig was en leverde zijn kritisch-opbouwende commentaar waar hij dat nodig achtte.
Samen met zijn Sophie was en bleef hij geïnteresseerd en betrokken bij de sport en de ontwikkelingen die zich daar afspeelden. Ook binnen DE 144.
Hij ruste in vrede.

Piet en Sophie Duinker tijdens de “Klaas Nuninga Open” in 2008.
Piet bezocht veel activiteiten van DE 144. Vrijwel altijd was hij aanwezig op de Algemene ledenvergadering en vaak op het najaarsdiner.
Hij vond het een eer en- men hoorde het een eer te vinden- lid te zijn van het genootschap.
Meerdere malen deed hij de suggestie aan het bestuur leden te royeren die hun contributie niet op tijd betaalden.
Pas dit jaar kon hij door ziekte niet aanwezig zijn op de algemene ledenvergadering in het Frans Otten Stadion.
JJ.

Chris Mijnarends

Stéphane Ganeff (51) wint Nederlands kampioenschap schermen.

51 jaar, een werkweek van 40 uur en 2 recreatieve trainingen per week en toch Nederlands kampioen worden. Proficiat! Dat lukte 144-lid Stéphane Ganeff op 24 april op de Nederlandse schermkampioenschappen. Zijn laatste kampioenschap dateerde van vijftien jaar daarvoor.
Stéphane: “Basisconditie is belangrijk, maar vooral tactisch schermen. Het is een beetje schaken in de schermsport. Je tegenstander uit de tent lokken, zo nodig kwaad maken en dan toeslaan. Omdat een NK maar één dag duurt kan ik nog goed meekomen. Bij een wedstrijd over twee dagen gaan allerlei lichamelijke kwalen opspelen.”
Volgend jaar doet hij weer mee. Hij stopt pas als het lichamelijke niet meer kan.
We houden hem in de gaten!

Cees Vervoorn in andere sportjob

Op 1 maart is Cees Vervoorn gestopt als domeinvoorzitter Bewegen, Sport en Voeding van de Hogeschool van Amsterdam. Ruim 11 jaar is hij directeur geweest van ondermeer de Academie voor Lichamelijke Opvoeding in Amsterdam.
Hij heeft de functie verruild voor een lectoraat Topsport en Onderwijs van de HvA en UvA. Weer een nieuwe samenwerkingspoot tussen de hogeschool en de universiteit. Tevens gaat hij adviezen geven aan de projectleider van de Amsterdamse Olympische Amibitie.
144-lid Cees blijft dus de sport trouw. Na actief Olympisch Sporter, Olympisch trainer, verbintenis met NOC*NSF, Chef de Mission van de paralympics, wordt er nu een nieuwe dimensie aan zijn betrokkenheid bij de sport toegevoegd.
Natuurlijk houden we ook het Olympisch Plan in gedachten hopen we dat Cees de vele studenten op universiteit en hogeschool achter het Olympisch Plan krijgt met het oog op 2028, 100 jaar na Amsterdam als Olympische stad.
Ook hem houden we nauwlettend in de gaten!

Vera Pauw volgt naar Rusland

Vera Pauw gaat het vrouwenvoetbal in Rusland vorm geven. Vanaf 25 juli wordt zij technisch directeur van het Russische vrouwenvoetbal.
Er is niet gezocht naar een baantje voor haar, omdat haar echtgenoot Bert van Lingen assistent wordt van Dick Advocaat. De Russen vinden het een enorme kans dat zij naar Rusland komt en grijpen die met beide handen aan.
Het structureren van het vrouwenvoetbal zal niet meevallen in een enorm land met ruim 140 miljoen inwoners. Vera ziet het wel als een uitdaging talenten te gaan ontdekken en in goede banen te leiden. Nu staan er ongeveer 25.000 voetballende vrouwen in Rusland geregistreerd. In werkelijkheid denkt Vera dat het er veel meer moeten zijn.
Vera blijft dus dicht bij haar passie: Vrouwenvoetbal. We wensen haar alle succes toe.

De 144 op weg naar haar 50-jarige jubileum!

Voor de meesten van ons staat het 9de lustrum op 13 mei 2006 nog helder voor ogen. Onder het motto ‘meedoen is belangrijker dan winnen’ lieten we ons bij Roei- en Zeilvereeniging ‘De Hoop’ van onze sportieve kant zien, waarbij het erop leek dat het motto in een enigszins andere volgorde geschreven had moeten worden.

De tijd vliegt en een verse lustrumcommissie is alweer aan de slag om het 10e lustrum in mei 2011 vorm te geven. Ons 10e lustrum alweer en dat betekent de 50e jarige verjaardag van De 144! De samenstelling van de (vaste) lustrumcommissie bestaat op dit moment uit de volgende personen:
• Marleen Houter
• Reggie de Jong
• Marko Koers
• Boudewijn Maat
• Margriet de Ruiter-Zegers.

Daarnaast zullen Mario van der Ende en Jan Jiskoot vanuit het bestuur ook regelmatig beschikbaar zijn om van het volgende lustrum een evengroot succes te maken als het vorige.

Tijdens de laatste Algemene Ledenvergadering hebben Heleen Crielaard, Jack van Gelder en Cees Vervoorn zich ook nog beschikbaar gesteld om deel te nemen aan de lustrumcommissie. Tijdens de eerstvolgende lustrumbijeenkomst zal worden beoordeeld of we deze versterking ook daadwerkelijk zinvol kunnen inzetten.

De afgelopen maanden hebben we ons als Lustrumcommissie vooral bezig gehouden met het selecteren van een locatie en het bedenken van het programma. Het is nu nog te vroeg om hiervan al iets met jullie te delen, maar we zullen in elke nieuwsbrief een update geven en wellicht iedere keer een klein tipje van de sluier oplichten.

Binnenkort wordt de definitieve datum vastgelegd, maar houdt in ieder geval rekening met een van de volgende zaterdagen: 14, 21 of 28 mei 2011. De ontvangst zal rond 13:00 uur liggen.
Het lijkt nog ver weg, maar voordat we er erg in hebben, staat het lustrumfeest voor de deur...

Reggie de Jong, namens de lustrumcommissie

Smoelenboek

Het supplement van het smoelenboek, waarin o.a. alle nieuwe leden in 2010 staan vermeld is bij de drukker en zal naar alle leden worden opgestuurd als het klaar is.

Overlijdensbericht

Ons bereikte het droevige bericht dat de echtgenote van 144-lid Kasper Kardolus, Gerda, op 26 mei op 72 jarige leeftijd is overleden.
In het overlijdensbericht stond: Als de sterke geest wel wil, maar het lichaam niet meer kan.
Wij wensen Kasper en de verdere familie veel sterkte toe in de komende tijd..

Tenslotte
Iets te vertellen, of een goed idee? Meldt het aan het centrale aanspreekpunt voor de redactie: secretariaat DE 144: Jan Jiskoot, Lettenburg 96, 2135 DH Hoofddorp, e-mail: j.k.jiskoot@quicknet.nl

Website DE 144
Kijk voor de nieuwsbrieven en ledenlijst en agenda en foto’s ook op www.de144.nl