Opgericht 1 maart 1961 door Charles Pahud de Mortanges.
Ereleden: Albert Milhado † 1981), Sjabbe Bouman † (1986), Dick Loggere (1986), Wim van Zijll (1987), Jan Nieuwenhuyzen Kruseman † (1991), Fanny Blankers-Koen † (2000), Hans Muller (2002), Chris Mijnarends (2003), Marie Smit-Vierdag † (2005), Ruud Onstein (2005) Klaas Nuninga (2006)

Nieuwsbrief 2010.03, jul, aug, sept
Vanuit het bestuur: Jan Jiskoot
Vaste correspondent: Ruud Onstein

Agenda

Van de voorzitter.

Voor jullie ligt de derde nieuwsbrief van 2010.
In deze nieuwsbrief wordt allereerst door Erica Terpstra stilgestaan bij het overlijden van Anton Geesink, een van de "oerleden" van DE 144.

In de meestal stille periode rond de zomervakantie hebben toch een groot aantal activiteiten door en rond DE 144 plaatsgevonden.
Door Henk Kroneberg werd het mogelijk op 19 augustus ontvangen te worden op de ss Rotterdam, het oude vlaggenschip van de HAL. Met liefst 31 personen waren we daar aanwezig.
144-lid Daan Slooter, directeur van de KLM Open heeft ervoor gezorgd dat 144-ers een dag te gast konden zijn tijdens de KLM Open op de Hilversumsche Golf Club. Ongeveer 10 leden hebben van dit aanbod gebruik gemaakt.
Cees Vervoorn nodigde de leden uit het sportsymposium "De UvA en HvA samen op weg naar de Olympische Spelen" bijwonen op 6 oktober. Vele leden blijken op deze druk bezochte bijeenkomst (250 aanwezigen) acte de presence te hebben gegeven en ook actief aan de discussie te hebben deelgenomen.
De korfbalbond heeft de leden van DE 144 uitgenodigd om de finaledag van de EK korfbal op 31 oktober bij te wonen. Voor zover nu bekend hebben een vijftal leden zich daarvoor opgegeven.
En tenslotte is de "Klaas Nuninga Open" een weergaloos succes geworden. Met een deelname van 50 midget golfers was het heel druk op de baan. Leo van der Ruit doet daarover verslag, evenals over het bezoek aan de ss Rotterdam.
Het genootschap leeft en borrelt van activiteit.

Jan Jiskoot

In Memoriam Anton Geesink

Met veel ontroering heb ik, in Indonesië, het bericht ontvangen van het overlijden van Anton Geesink. Mijn sportheld, mijn ploeggenoot Olymp. Spelen Tokio (1964), waar hij goud en ik zilver en brons won. Ik zie ons nog staan, jaren later, naast die vitrine in het Olympisch museum van het IOC in LAUSANNE, waarin de originele (en dus qua ontwerp verschillende) medailles van alle Olympische Spelen liggen. "Kijk, Erica, daar liggen we, mooi man!", wijst hij naar de Tokio- medailles. En ik antwoord met veel respekt, ook na al die jaren: " En die legendarische gouden medaille is alleen en for ever van jou!".
Natuurlijk was de Olympische judofinale uitverkocht, vanwege alle Japanse Bobo's die erbij wilden zijn als hun favoriet, Mr. KAMINAGA, goud zou winnen. En natuurlijk was er (toen, het is sindsdien een beetje,maar nog niet echt goed verbeterd) al helemaal geen plaats voor Olympische sporters. Ik was verreweg de oudste van de zwemploeg (ik was al 21! ) studeerde aan de Universiteit van Leiden Chinees en Japans en daarom mochten we (onder mijn verantwoordelijkheid..) Tokio en omstreken verkennen. Zo belandden we (mijn dierbare vriendin Ada Kok en enkele andere zwemsters) in een klein Japans dorpje, met één tv waar de hele goegemeente omheen zat. Wij mochten erbij. DE Japanners waren heel begripvol. We waren welkom om de Gouden medaille van Kaminaga voor Japan te zien winnen.... Judo was immers van Japan! Ze toonden zelfs enig medelijden met ons.

Anton in Tokio in 1964

Geloof me: we waren geen diplomaten, we waren echt uitzinnig trots en blij met de gouden medaille van Anton, maar de diepe rouw om de verloren finale van hun KAMINAGA was zelfs in dat kleine dorpje zo voelbaar dat we, met onze gympies in de hand, letterlijk op kousevoeten, zonder iets te zeggen, ons gezelschap hebben verlaten en pas, vlak voor het stationnetje van onze trein terug naar Tokio, luid en duidelijk uit ons dak gingen: YESSSSSSSSSSSS! ANTON HEEFT GEWONNEN! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Vanaf 1958 hebben Anton en ik met elkaar/ of soms tegen elkaar/ opgetrokken. Ik heb hem tot zijn ( en mijn) genoegen officieel benoemd tot mijn adviseur toen ik staatssecretaris (Minister van Sport) was in het eerste Paarse kabinet. En Anton heeft me geweldig gesteund in mijn verkiezingscampagne om gekozen te worden tot voorzitter van NOC*NSF. Wat was hij blij met me! Net zo blij als hij nu was met mijn opvolger Andre Bolhuis. Ik heb het sindsdien bij hem een beetje verbruid, geloof ik. Ik ben blij dat we erin geslaagd zijn een herhaling van de media-oorlog zoals met mijn voorganger Hans Blankert te vermijden.
MAAR WEET: ANTON IS EN BLIJFT MIJN TOP/ SPORTHELD! IK GA HEM MISSEN.
Hoe zwaar moet het verlies dan wel zijn voor zijn, door hem op handen gedragen, vrouw Jans en zijn zoon en dochters, op wie hij zo groots was. Ik saluut Anton voor de geweldigde bijdrage die hij voor Judo Nederland in het algemeen en voor het judo mondiaal heeft geleverd en ik dank hem voor zijn onvergetelijke bijdrage aan het Olympisch sportklimaat in Nederland. Sayonara!

Erica Terpstra

DE 144 op de ss ROTTERDAM

Dat was wel even iets anders dan een eindejaarsdiner, een golfwedstrijd, een kampioenschap van dichtbij volgen of fiches op de roulettetafel leggen. Donderdag 19 augustus was het Genootschap van Sportvrienden De 144 te gast op de ss ROTTERDAM, een machtig schip uit de Holland Amerika Lijn, van de sloop gered om aan de kop van een Rotterdamse pier te fungeren als luxe ontvangstruimte en hotel. De 144 was met 31 nieuwsgierigen te gast op de ss Rotterdam. "Grote opkomst", glunderde secretaris Jan Jiskoot, "ik had op hooguit 20 man/vrouw gerekend."

144-ers op het achterdek van de ss. ROTTERDAM

Michiel Schapers onderbrak er de opleidingen van jong tennistalent voor. Peter Bakker (76) kwam er, steunend op een kruk, speciaal voor uit Bilthoven. Eise Borgers (84) toonde, eveneens met een stok, zijn eeuwige vitaliteit. Hij was een van de zeldzame deelnemers die in zijn jonge jaren wel eens op zo'n joekel van een schuit was geweest, maar hij wilde het nog wel eens zien. De 'Hennipmannen' Truus en Pim, die het 'cruisen' hebben ontdekt, hadden eveneens ervaring. "De eerste twee dagen van een cruise loop je te verdwalen, zo groot."

De ss ROTTERDAM ligt er nu een korte wijle, daar aan het 3de Katendrechtse Hoofd in de gelijknamige stad. Uit de uitnodiging een stukje historie: "De Rotterdam is het vijfde schip dat door de Holland Amerika Lijn onder deze naam in de vaart werd gebracht. De Rotterdam is het laatste en grootste passagiersschip ooit in Nederland gebouwd en geldt als toonbeeld van Nederlands vakmanschap op scheepsbouwgebied. Bovendien geldt de ROTTERDAM als 'een visitekaartje' en een 'staalkaart van de Nederlandse kunstwereld in de jaren vijftig.' In 1959 verliet de ROTTERDAM haar thuishaven voor de eerste Trans Atlantische overtocht naar New York. Nadat de ROTTERDAM ruim 45 jaren de wereldzeeën heeft bevaren is het aan de bevlogenheid van verschillende Rotterdamse initiatiefnemers te danken dat het schip niet op de sloop is beland maar gered is en nu als nautisch monument bewaard is gebleven."

De ombouw van varend naar liggend hotel heeft een paar centen gekost. De begroting bedroeg zo'n 20 miljoen, de uitkomst was een kostenplaatje van het tienvoudige. Maar dan heb je ook wat. Alles in zijn originele staat teruggebracht. De 144'ers keken hun ogen uit. Die omvang, die kunst in al die zalen zonder uitzondering voorzien van dansvloer. Charmante rondleidsters legden alles leuk uit en aan het eind van de middag was iedereen onder de indruk. De afsluitende borrel kon op het achterterras worden genoten naast de Grand Ballroom. "Kijk", zei De 144-voorzitter Ben Sonnemans wijzend op de 100 meter hoge Euromast aan de Rotterdamse Skyline, "daar ben ik eens tijdens een vrijgezellenpartij abgeseild."

Het was een mooie middag. Goed geregeld door bestuurslid Reggie de Jong. Zij had Henk Kronenberg aangehoord tijdens zijn spreekbeurt tijdens het eindejaarsdiner 2009 in het Rotterdamse Casino. Kronenberg nodigde ons Genootschap uit voor een bezoek aan de ss Rotterdam. Reggie beet zich als een terriër vast in de invitatie en liet pas los toen De 144 met zijn 31'en van de borrel genoot op het achterdek van de ss Rotterdam.

Leo van der Ruit

Record opkomst Klaas Nuninga Open

Klaas Nuninga wist het niet helemaal zeker; was dit de 13de, 14de of 15de Klaas Nuninga Open? De eminente organisator, met zijn Simone, en naamgever van de midgetgolfklassieker voor De 144 in Lage Vuursche probeerde het na te rekenen, maar kwam er niet uit. "Ach, wat zou het ook", riep hij vóór de eerste afslag uit, "als het maar gezellig is en het een mooie dag wordt." Wat Klaas wel wist was dat de 'zoveelste' editie van het K.N.O. met precies 50 man/vrouw een record aantal deelnemers kreeg. Nog wel op een prachtige nazomermiddag.

Onder de 50 leden van het Genootschap die nooit of zelden een editie hadden gemist. Jaap Rijks, 91 en nog zo fit als wat. "Laatst heb ik op Toxandria de Nederlandse titel 80+ gewonnen. Met echt golf!", merkte hij terloops op.
Rob van den Dobbelsteen kwam gretig als een jonge hond naar de Lage Vuursche. Toen hij nog vol in het journalistieke leven stond, ging hij op golfcursus. Na eindeloze oefeningen en lessen oordeelde hij dat hij totaal niet geschikt was voor golf, waarna hij ermee kapte. Maar zie. Omdat iedereen golf op elke leeftijd nog kan leren, kreeg en nam Rob zijn tweede kans. "Ik ben nu aan het golfen geslagen", sprak hij enthousiast, "ik sta vier, vijf keer in de week op de golfbaan in Spierdijk en heb mijn eerste birdie geslagen. Daar ben ik apetrots op."

Minke Booij en Kirsten van der Kolk “de jongeren”

Klaas heette iedereen welkom. De vaste gasten en ook debutanten uit de jongere generatie 144'ers, onder wie Kirsten van der Kolk, Minke Booij en Daan Slooter. De laatste uitblazend van een zware periode als toernooidirecteur van het KLM Open. Daan had zijn eigen putter van huis meegenomen, maar hij speelde er wijselijk niet mee, omdat iedereen een exemplaar van de organisatie hanteerde. Terwijl Klaas de menigte toesprak ("Wat een spreker is die man!") monsterde oud-voorzitter Hans Muller secretaris Jan Jiskoot. De oud-waterpoloër zei langs zijn neus weg over de oud-zwemmer: "Ik geloof dat ik Jan al 60 jaar ken." Waarop Eise Borgers (84) opmerkte: "Dat moet dan uit het kinderbadje zijn!"

De huidige voorzitter, Ben Sonnemans, kreeg van de gezelligheid weinig mee. De ex-judoka bevond zich wel in Lage Vuursche. Hij had een 'Papadag' en zat met zijn nakomelingen bij het grote damspel.

De 50 sportvrienden speelden een kostelijke midgetgolfwedstrijd op het gravel. De o's en de a's vlogen door het luchtruim wanneer het balletje de cup miste. Bij elke hole-in-one klonk een gejuich alsof Oranje in Zuid-Afrika toch wereldkampioen was geworden. Maar er werd dan ook uitstekend gescoord. Door sommigen.
Met een brede lach op zijn gezicht kwam Rob van den Dobbelsteen Lage Vuursche's 18 holes gravel parkoers af. Prachtige score van 46 slagen. Mogelijk had hij er een ander jaar mee gewonnen, maar nu niet. Rob viel wel in de prijzen: derde. Overtroffen werd hij door Bert Bouwer: 44 slagen waaronder een hole-in-one. De mannen waren dit keer het best 'op tik'. Drie vrouwen kwamen tot 50 slagen. Klaas had voor allen een flesje wijn. Door 2 holes-in-one eindigde Shery Borgers als eerste.

Wie er met kop en schouders bovenuit stak: Jan Jiskoot. Slechts 37 slagen deed hij over de 18 holes. Twee keer liet hij zijn bal in één sierlijke slag in het kommetje verdwijnen. Zijn gemiddelde: 2 slagen en een ietsiepietsie. Een record dat misschien wel tot in de eeuwigheid blijft staan. Toernooidirecteur Nuninga glunderde: "Uniek. Eén winnaar van alle hoofdprijzen. Dat is nog nooit gebeurd. En dat voor een zwemmer."

"Perplex ben ik", bracht de kampioen met moeite uit met twee putters in de armen. "Sprakeloos word ik er van. Twee dingen heb ik nu, met al die plaatjes erop. Die zal ik allemaal moeten poetsen."

Restaurant De Lage Vuursche schonk een voortreffelijke versnapering en serveerde een topmaaltijd, waarvoor het bestuur een mooie subsidie had verleend. Nadat alle huldigingen waren geweest, nam Wim Breukink (87) het woord. Vanzelfsprekend begon hij zijn betoog met zijn vaste opmerking: "Ik ben de enige oud-voorzitter die niet erelid is van De 144." Dit gezegd hebbende, hield Breukink een redevoering die kon wedijveren met een conference van onze cabaretiers. Onmogelijk is het dit neer te schrijven, zoals hij zijn verhaal de geamuseerde zaal insmeet. Hoe hij in het ziekenhuis was beland voor een liesbreuk waarvoor een matje moest worden aangelegd, en, vastgebonden liggend, in discussie raakte met een jonge chirurg genaamd Mevrouw Ketel. "Ik vroeg haar: Ketel 1 of Ketel 2 van de jenever?" De gespannen dokter kon het niet zo waarderen. Ook niet een mop waarmee Breukink het ijs dacht te breken: "Een jonge chirurg die mocht opereren kreeg voor zijn eerste patient een 8. Tegen de tweede zei hij: als ik bij u een 4 haal, ben ik geslaagd."
Breukink kreeg in Lage Vuursche de lachers op zijn hand, helemaal met het verhaal dat dokter Ketel bij onderzoek van de liesbreuk maar één bal aantrof en hij beweerde bij binnenkomst zeker nog over twee te hebben gehad.
Wim Breukink als showmaster maakte de 13de, 14de of de 15de Klaas Nuninga Open tot een dubbel memorabele.

Klaas, Wim Breukink en Simone

Hij was die avond goed thuisgekomen in Spankeren, alwaar hij tot de ontdekking kwam iets te zijn vergeten. "Ik had nog wat willen zeggen over de deelname van de jongere 144'ers. "Het is te begrijpen dat jongeren niet zo'n trek hebben om met al die oudjes te kletsen. Ook zijn ze doordeweeks niet allemaal in de gelegenheid om naar de bijeenkomsten te komen. Daarom zouden er, op een zaterdag, sportevenementen moeten worden georganiseerd. Vroeger gebeurde dat ook; langlaufen, kanovaren, oldtimers rijden. Dick Loggere was er een meester in om dat voor elkaar te brengen. Met sportieve activiteiten krijg je de jongere 144'er meer betrokken."

Uitslagen Klaas Nuninga Open:
Dames: 1. Shery Borgers 50 slagen (2x hole-in-one), 2. Trix Meinarends 50 (1x), 3. Joke von Bose 50 (1).
Heren: 1. Jan Jiskoot 37 slagen (2x hole-in-one), 2. Bert Bouwer 44 (1), 3. Rob van den Dobbelsteen 46.
Overal kampioen: Jan Jiskoot; laagste score, 2x hole-in-one. Winnaar van zowel de klassieke putter van Jaap Rijks als die van (+) Joan Dudok van Heel. Beide zijn wisseltrofeeën.

Leo van der Ruit

Nieuwe bestuursleden gevraagd

Af en toe zijn er bestuursleden die, omdat een bestuurstermijn is verstreken, of omdat elders een andere bestuursfunctie aangenomen is, het bestuur van het sportgenootschap DE 144 verlaten.
Na dit verenigingsjaar is dit het geval voor de secretaris en de penningmeester.
Michiel wordt voorzitter van de IC (tennis) en Jan is 9 jaar bestuurslid, waarvan 8 jaar als secretaris en moet daarom aftreden. Statutair is een periode van 2 x 4 jaar het maximum.
Graag wil het huidige bestuur weten welke leden van DE 144 ook een bijdrage willen leveren het genootschap als bestuurslid gezond te houden.
De taken en functies binnen het bestuur worden op dit moment door het zittende bestuur kritisch bekeken om een evenwichtige verdeling van de werklast onder de bestuursleden te bewerkstelligen.

Liefhebbers voor een bestuursfunctie worden verzocht contact op te nemen met het huidige secretariaat.

Rolf Thung voorzitter van de KNLTB

144-lid Rolf Thung is verzocht het voorzitterschap van de KNLTB op zich te nemen.
Als enige kandidaat zal hij op 9 december gekozen worden, als eerste KNLTB voorzitter met een echte tennistopsportachtergrond.

Rolf is de laatste jaren vooral actief geweest voor de VVD in zijn woonplaats Amstelveen.
Hij zal als voorzitter van de plaatselijke VVD afscheid nemen in het komende jaar.
Veel verdiensten heeft Rolf, als meesterbrein, bij het samenstellen van het huidige college van B en W.
Wij wensen Rolf veel succes in zijn functie als voorzitter van de KNLTB.

De 144 op weg naar haar 50-jarige jubileum

Zet zaterdag 14 mei 2011 alvast in je agenda...

De datum en de lokatie voor ons 10e lustrum is vastgelegd. Op zaterdag 14 mei worden jullie vanaf 13:00 uur verwacht op een lokatie in het midden van het land. Een lokatie die bij ons gezelschap past, die centraal ligt en goed bereikbaar is èn een bepaalde emotie of 'experience' oproept....

Het programma, dat van 13:00 uur tot circa 21:00 uur duurt, zal gevarieerd zijn. Een sportief-en spelelement zullen zeker niet ontbreken, maar ook het hoofd, de reuk- en smaakzintuigen zullen aan hun trekken komen. Ook voor de gasten die niet meer aan sport en/of spel willen of kunnen meedoen, zal een parallel programma worden opgezet. Het gaat erom dat we met zoveel mogelijk leden en hun eventuele partner een onvergetelijke dag gaan hebben!

Indien je ideeën en/of suggesties hebt, zijn die uiteraard van harte welkom. Deze kun je melden via reggiedejong@planet.nl.

In de volgende nieuwsbrief zullen we weer een tipje van de sluier oplichten...
Tot de 14e mei volgend jaar!

Sportieve groet van de lustrumcommissie,
Marleen Houter
Reggie de Jong
Marko Koers
Boudewijn Maat
Margriet de Ruiter-Zegers.

Tenslotte
Iets te vertellen, of een goed idee? Meldt het aan het centrale aanspreekpunt voor de redactie: secretariaat DE 144: Jan Jiskoot, Lettenburg 96, 2135 DH Hoofddorp, e-mail: j.k.jiskoot@quicknet.nl
Vergeet ook niet adreswijzigingen door te geven aan het secretariaat.

Website DE 144
Kijk voor de nieuwsbrieven en ledenlijst en agenda en foto’s ook op www.de144.nl

ereleden Hans Muller en Klaas Nuninga

bestuursleden Mario van der Ende en Reggie de Jong